Om naar Aguas Calientes, het dorpje bij Machu Picchu, te gaan, namen we de goedkoopste route: niet rechtstreeks met de dure trein, maar met de bus naar Santa Maria, daar een taxi naar Santa Teresa, van daaruit met een andere taxi naar de energiecentrale vanwaar we tenslotte een trein namen naar Aguas Calientes. De reis liep door dalen, langs stijle bergwanden, omgeven door nevelwoud en dorre vlaktes en met bijna geen bleekgezichten in onze buurt, die zaten allemaal gegroepeerd in de trein op ons te wachten. Dit schrijfsel gaat echter niet over het landschap van de reis, noch over het einddoel, wel over een man met een missie.

De man waarover ik spreek was de begeleider van onze busrit naar Santa Maria (etappe 1 dus). Het leek een soort Peruaanse "Johny Nekhoar" in het kostuum van Balthazar Boma (die riem! dat hemd! die das! die halsketting!). Toen we ongeveer vijf minuten vertrokken waren, begon hij met een uitleg voor de hele bus: hoe levercirose ontstaat, welke soorten alcohol er bestaan (hij stelde de vraag om ze direct met een manende wijsvinger zélf te beantwoorden), hoe vet eten wel niet kan zijn, dat frisdrank geen goed idee is, ... Op den duur vroeg ik me af of de man z'n vrouw niet aan één of andere vreselijke kwaal verloren was, en dat z'n nieuwe missie nu 'voorlichting aan alle potentiële slachtoffers' was. Matthias dacht eerder aan voorlichting georganiseerd door de staat, op bussen berik je misschien ook de kleine man.

Ondertussen, een klein uur later, waren ook bedplassen en artritis aan de beurt gekomen. Pas daarna kwam de aap uit de mouw: Boma verkocht medicijnen, tegen een "speciaal voor deze bus" gereduceerd tarief! Na de pilletjes kwam het zalfje dat tegen alles helpt, inclusief breuken. Matthias ontmaskerde het sterk geurende spul al snel als tijgerbalsem... Iedereen ontving een dosisje om te testen, en één enthousiasteling die het over z'n handen wreef kreeg later z'n PET-fles niet meer op door de vettigheid. Dit begon meer en meer op een tuperware-avond te lijken...

Na wat getest, enkele staaltjes en een beetje goede raad ("Papa's, bij bedplassen niet slaan, maar dit productje aanbrengen!") verkocht de man zonder missie wat spul, met de bijhorende professionele blik. Na 1 uur en 15 minuten was 's mans medisch advies-momentje gedaan. Hij verdween bij de chauffeur, en we zagen hem niet meer terug...

update over wat we onlangs uitspookten...

• in Cusco: heel traag geleefd terwijl Matthias en Marinka in de jungle zaten - naar het voetbal geweest - lekker gegeten in gastgezin - Evita aan de slag in project
• buiten Cusco: Matthias, Marinka en Matthias op avontuurlijke wijze naar Aguas Calientes (zie hierboven) - Machu Picchu bezocht - heerlijk gedoucht

Tot de volgende!

groetjes,

Samuel (vanuit het dure Aguas Calientes)