"Thuis kan overal zijn..." wisten mn beste vrienden me voor ons vertrek te zeggen... Vond het van begin af aan een prachtig zinnetje en ga het blijven koesteren! Leon is echt mn tweede stad geworden! (Prachtig toch dat mn lieverd er ook zo gek van is?!)

Vanmorgen vroeg ik me dan ook af waarom het merendeel van ons bezoek naar Peru wil komen? Waarom de Machu Picchu zien als je hier:

* Stralende kinderoogjes hebt die blij zijn met de stomste dingen en geloven in de grote kleine wonderen: een toevallige ontmoeting in de straat, stevige knuffel, een keertje mogen schilderen, ...

* Nieuwe mensen kan ontmoeten die meteen van je gaan houden en je vastpakken alsof ze je al jaren kennen en daar gratis bovenop nog eens beretrots zijn op hun land dus je met plezier verhalend rondleiden in Nicaragua.

*Duizenden indrukken kan opdoen in de gezellige straten van Leon: de eeuwige revolutionaire muziek die men draait tot je er horendol van wordt, het toeterende verkeer waarbij degene die het eerste toetert voorrang heeft, de mannetjes die vragen of je geld wil wisselen en met hun honderden geldbiljetten voor je ogen wapperen, de electriciteitsdraden die als een wirwar in de straten hangen, de hulpjes op de bus die schreeuwen voor de hele stad waar ze je graag mee naar toe willen nemen, de heerlijke bonen die ze overal verkopen, evenals het zoetsappige fruit, ...

*Het zalige "nica nica" gevoel aan den lijve kan ervaren, vrij vertaald als "samuel evita": "graag traag" dus :)

* Omringd wordt door onbeschrijflijk mooie natuur:  tal van vulkanen, aangevuld met meren en nationale parken, waarvan we er trouwens een groot deel willen gaan bezoeken!

Begint het niet al wat te kriebelen?

Volgende keer ongetwijfeld meer over onze taak in het project en ook de minder leuke dingen, maar nu nog eventjes het droomgevoel bewaren!

Knuffel en een beetje zon voor ons koude Belgenlandje.

x