Tijd voor wat anekdotes en leuke momentjes? Komt ie!

Herinner je nog ons berichtje over onze 'amigo' Roberto? Hij blijft hoge toppen scheren in onze gesprekjes over "leuke momentjes". Eigenlijk hebben we altijd een glimlach na een ontmoeting met Roberto... Een overzichtje!
- We hadden een vraagje voor Roberto, maar hij was niet thuis. Geen probleem zei z'n vrouw, binnen enkele ogenblikken komt hij toe. Wij dus wachten aan de voordeur... Na een tiental minuten komt er een taxi aangereden, met daarin dus onze vriend. Hij stapt uit, wil goeiedag zeggen en stapt recht in een hondendrol. Geen woede-uitbarsting, geen frustratie, maar een gelaten reactie: "Ik word daar zo moe van, al die honden hier...". Wij onze lach natuurlijk nauwelijks kunnen inhouden. Enkele seconden later liet hij dan nog eens een hele pak papieren vallen... Nee, het was z'n moment niet!
- Op een dag vertelden we hem dat we 6 maanden in Nicaragua werkten. Dat verheugde de man zozeer, dat hij een heel gesprek met ons begon over Peru en Nicaragua, over veeleisende toeristen, over muziek (zelfde smaak!), ... Dat gesprek gaf hem zo veel vertrouwen in ons, dat hij even later het hotel aan ons overliet: "Ik moet een half uurtje weg, kunnen jullie even op het hotel letten? Kamer 103 is nog vrij, 15 sol!" en weg was ie! Het bleef overigens niet bij één keer, de volgende dagen zorgden we meermaals voor z'n hotel.
- Toen we wilden veranderen naar een goedkopere kamer zei hij dat dat geen probleem was. Check-out is om 13u, dus dan stond ons gerief klaar. De kamer was echter nog niet klaar, "om 15u is dat in orde!". We kwamen terug om 17u, maar de kamer was nog helemaal niet klaar. Na een nieuwe vraag van ons was de kamer klaar om 19u. Hij vertelde ons erbij dat hij in die kamer een winkeltje wil beginnen (muur openbreken naar straat), maar dat de papieren nog niet in orde zijn. "Aan de buitenkant kan je zien dat dat vroeger een poort was". Even later checkten we dat verhaaltje, maar die poort zit in het volgende huis... Hij is niet alleen traag, maar ook warrig. Kortom: de ideale vriend voor ons!
 
Toen Matthias, Marinka en Samuel de ruïnes van Pisaq (open doel voor West-Vlamingen: Kisak), die op een heuvel liggen, bezochten, gingen we naar boven met de taxi. Na wat onderhandelen rekende de chauffeur ons 15 sol aan, niet goedkoop maar ook niet te duur. Hij bood aan om ons voor dezelfde prijs op een lager gelegen parking op te komen halen voor dezelfde prijs. Dat zagen we niet helemaal zitten, dalen is immers goedkoper dan stijgen (regel van de taxi-chauffeurs hier), en het was nog minder ver ook! Na ons bezoek kwamen we op een parking met enkele taxi's. Geen enkele die lager dan 15 sol wou gaan, buiten ééntje die een andere taxi belde voor 4 per persoon (12 sol dus). Wij wachten... Na een 5-tal minuten kwamen er twee taxi's naar boven gereden. Eéntje met een discusierend koppel (ze moesten samen uiteindelijk 35 sol betalen voor dezelfde rit, komt ervan als je niet afspreekt op voorhand) en een lege taxi die voor ons gebeld was. Toch even proberen bij die eerste dacht ik. Hieronder een reconstructie van het gesprek (T1: taxichauffeur van 35 sol, T2: gebelde taxi, S: Samuel, M1: Matthias, M2: Marinka, O: opgelichte toeristen)
S: Voor hoeveel neem je ons mee?
T1: elk 5 sol
M2: proberen we niet voor 3 de man?
S: Voor 3 de man?
T1: (ziet T2) 4 is goed
T2: He daar, je neemt mn klanten af! 4 sol met mij mee!
T1: Ik was hier eerst en ze waren eerst bij mij!
T2: 3,5 sol
T1: 3,5 sol
S: ah, dan gaan we met T2 mee, want die vervoert ons goedkoper
T1: 3 sol
T2: Dat mag niet, je mag niet onder de prijs gaan!
S: oke, dan gaan we met T1 mee
T2: 3 sol
S: Ahja, de grootste auto wint
M 1 en 2: Kom, we gaan met T2 mee.
T1: 2,5 sol
T2: Dat mag niet!
S: Met T1 dan maar...
T1: (terwijl ik instap, M1 en M2 twijfelen nog) 3 sol dus
S: Ahnee he, 2,5 sol
T1: oke
O: (ongelofelijk verbaasd gezicht)
Heerlijk toch, dat afdingen? 
 
Onlangs maakten we in ons gastgezin in Cusco een heerlijk drankje klaar: een mix van appelsien, ananas, aardbei en banaan. We werden op slag blij van de heerlijke smaak, echt lekker! We besloten om ons drankje te delen met de rest van het huis, we hadden immers 2 liter gemaakt! Dina, de gastmama, kreeg ook een glas voorgeschoteld. Na het eten gingen we naar buiten, de stad gaan verkennen. 's Avonds was Dina er niet, de zoon warmde wat eten voor ons. En wat zagen we? Dina had haar glas niet aangeraakt! Enkele dagen voordien dronk ze maar al te graag het drankje van haar lieveling Bradley (die er ook logeert), maar het onze... We besloten om haar een lesje in eerlijkheid te geven. We namen het glas mee naar beneden, en vroegen haar de volgende dag wat ze van het drankje vond. "Heel lekker, welke vruchten zaten er in?" We moesten lachen en gruwelen tegelijk... Even later zagen we haar zitten op de trap, al lezend in de Bijbel. Toeval? Wij denken van niet, en lachen nog altijd na in ons vuistje! 

En wat betekende "Me duelen las nalgas" (zie vorige bericht)? M'n gat doet zeer! Proficiat aan Joke voor het juiste antwoord!

Nog een update: sinds kort staan er ook filmpjes van Peru en Nicaragua op de foto-site! Wordt nog aangevuld! Verder ook foto's van ons heerlijke van-de-gebaande-paden-uitstapje naar de warmwaterbaden van Lares...

groeten!