Je ziet het misschien niet op de google-kaart, maar we zitten dus wel degelijk bij het water! San Carlos ligt aan de "bron" van de Rio San Juan: waar het Lago de Nicaragua (meer van...) overgaat in de rivier San Juan. Van op ons reisje dat voornamelijk over water verloopt brengen we jullie verhaaltjes van de kleine dingen die ons bezighielden en ons opvielen! Maar beginnen doen we in Granada, een heel stuk noordelijker...

• donderdag 3 juli vertrokken we in Leon, op weg naar Granada, want daar zouden we de boot nemen. Die boot zou ons over het meer via het eiland Ometepe naar San Carlos brengen, een ontspannende bootrit zo dachten wij! Het draaide eventjes anders uit... Voor ons vertrek in Leon hadden we nog het één en ander gepland, zoals bv afdrukken van de papieren van de voorbije workshops en een bezoekje aan het dak van de kathedraal met Chepita... Tegen dat we op de interlokale bus richting Managua en later Granada zaten (als het snel gaat 2u, als het trager gaat 3-4u) moesten we eigenlijk al in de rij staan om een ticketje te bemachtigen. Je voelt het al aankomen... we misten onze boot, en niet op een haar na! Wij waren er om 14u59 (we dachten dat de boot om 15u vertrok), de boot was om 14u al vertrokken.
  Hup, de bus terug naar Managua, om daar dan een bus naar San Carlos te nemen: de nachtbus deed er 10-11u over, en dat niet in ideale omstandigheden! We zaten bovenop de motor (en wagenzieke Samuel vindt dat helemaal niet fijn), de ruitjes stonden open (en dat was echt wel ijskoud) en er viel de hele tijd bagage en kartonnen dozen omver, helaas onze richting op. Een moeilijke nacht later waren we gelukkig in San Carlos...
• Zoals beloofd brengen we verhalen van op het water, San Carlos zelf besparen we jullie dus. Om ons visum met 90 dagen te verlengen konden we 2 dingen doen: de imigratiedienst dat laten doen, of zelf de grens oversteken en direct weer terugkeren. De tweede optie was de goedkoopste, dus we namen in San Carlos de boot naar Los Chiles in Costa Rica. Een uur of meer aanschuiven later hadden we onze in- en uitgangstempel van Costa Rica. In het kantoor van de Costa Ricaanse immigratiedienst zagen we ook een aantal jonge mannen zitten. Geen idee wat zij daar uitspookten...
  ...
  Ietsje later kregen we een boot te pakken richting San Carlos. Net voor we vertrokken moest er nog wat volk mee aan boord... Een politieman kwam met de jongemannen uit het immigratiekantoor, richting de boot. Blijkbaar waren het Nicaraguanen die de grens hadden proberen oversteken, illegaal echter. Costa Rica is nogal aantrekkelijk voor Nicaraguanen: je kan er stukken meer verdienen, én er is werk!
  ...
  5 minuten varen met de boot, en we waren al een Nicaraguaan kwijt! Één van de illegalen was immers over boord gesprongen, klaar voor een nieuwe poging!
• Een kort verhaaltje voor mama Anne: Samuel's bruine broek is gescheurd ter hoogte van z'n kruis, mooi zicht op de boxershort nu! En je mag gerust zijn: Evita dringt al aan op de aankoop van een nieuwe korte broek.
  Nog ééntje? Samuel gaat in Leon naar de kapper!
  Je ziet mama Anne, je taak wordt voortgezet hier!

Op zondag 6 juli namen we de boot naar El Castillo, over de rivier San Juan. Van daar krijg je nog wel wat verhaaltjes, tot later!

Groetjes,

Samuel