Met de boot is altijd een beetje reizen, zou je kunnen stellen. Onder dat motto vertrokken we vanuit San Carlos met de boot richting San Juan Del Norte, met een tussenstop in El Castillo (waar we nu zijn). Eigenlijk is dat een beetje de verkenningstoch die de Conquistadores ooit volgden, in hun zoektocht naar de zee.

De boot brengt dikwijls ook wat verveling mee, maar nog meer brengt een tocht verhalen mee. Hieronder krijgen jullie er nog een paar van ons!

• We beginnen met een kortje van onze grensovergang van San Carlos naar Los Chiles. Als Samuel typt is er immers altijd iets dat vergeten wordt.
  Dit verhaaltje onderstreept nog maar eens het nationale gevoel die de Nicaraguanen hebben. Hún land is immers het beste, en veeeeeeeel beter dan hun buurland Costa Rica!
  Op ons tochtje richting Los Chiles in Costa Rica kwam er een vrouw langs die ons vroeg om het tochtje te betalen. Ze vroeg eerst de prijs in Costa Ricaanse Colones, pas daarna in Nicaraguaanse Cordobas. Het resultaat? De mensen die achter ons zaten, vroegen een halve minuut later wat we de beste munt vonden: Colones of Cordobas? "Cordobas!" was ons enthousiaste antwoord, en direct kregen we twee glunderende rijen tanden te zien!
• De volgende tocht, die van San Carlos naar El Castillo (waar we nu zijn) beloofde mooi, maar ook een beetje lang te zijn. 2-3 uur in een boot, waar je eigenlijk de hele tijd moet zitten... Gelukkig is het landschap mooi: prachtig begroeide jungle bomen die tot over de mooi San Juan rivier hangen. Af en toe passeer je een comunidad, waar er mensen worden afgezet, maar veel meer gebeurt er niet... tot je de bocht vlak voor El Castillo voorbij gaat. Je krijgt er een echte postkaart te zien: een heuvel vlak langs de waterkant, waarop een oud Spaans fort gebouwd is. Onderaan de heuvel ligt het dorpje El Castillo: allemaal houten huisjes die ofwel tegen de heuvel gebouwd zijn, ofwel boven het water hangen. Net langs El Castillo is er een grote stroomversnelling. Het uitzicht dat de hele tocht een beetje mooi maar eentonig was, werd zo doorbroken met een mooi zicht!
  Voor de liefhebbers een beetje geschiedenis: de rivier werd door piraten en Engelse veroveraars gebruikt om vanuit de Caraïbische zee Granada te bereiken, en te plunderen uiteraard (Volg de rivier San Juan vanuit de Caraïbische zee tot aan het meer van Nicaragua, kruis het meer tot aan de noord-westzijde en verover Granada). Granada en dus de Spaanse kroon geraakte dat beu, en bouwde daarom verschillende forten langs de Rio San Juan. Één ervan is het fort bij El Castillo dat gebouwd werd bij een stroomversnelling. Zo werden de piraten (die tegenstroom over de stroomversnelling moesten) lang genoeg opgehouden om de kanonnen er op te richten!
• Naast het fort bezoeken, door het dorpje lopen en een vlindertuin zonder vlinders te bezoeken (echt waar: "We moeten nog een keer vlinders gaan vangen om in onze tuin te steken") waagden we ons aan een kano-tochtje op de rivier. We waren vooral op zoek naar kleine zij-riviertjes, maar vonden er maar 1-tje waar we enkele seconden later in vast zaten. Hoe dan ook was het een leuk tochtje, af en toe met een lekker zonnetje, maar vooral lekker rustig en genieten van de natuur. Bijna perfect dus. Bijna? We hadden elk onze eigen angsten: Samuel was bang om om te kantelen als Evita op een onverwacht moment onverwacht bewoog, Evita was bang van roekeloze Samuel, omdat ze zo meegesleurd gingen worden door de stroomversnelling die hen niet ging toelaten om terug te keren naar de haven. Een leuk avontuurtje!

Dinsdag 8 juli vertrekken we voor een slopende tocht naar San Juan Del Norte, daar hoor je meer van ons!

groetjes,

Samuel