Na onze tussenstop in El Castillo trokken we verder richting San Juan del Norte, ofwel San Juan de Nicaragua, een dorpje met een rijke geschiedenis.

Voor de liefhebbers een beetje geschiedenis: de Spanjaarden plaatsten er ooit een fort om de piraten bij de monding van de rivier San Juan in de Caraïbische zee tegen te houden (zie ons vorige verhaal), later kwamen de Engelsen die het Greytown doopten. Nog later gingen de goudzoekers van de Oost-kust van de VS langs hier op zoek naar het goud van de West-kust. Hun traject over land was te gevaarlijk, daarom gingen ze per boot tot Greytown. Daar stapten ze over in een kleinere boot die hen de rivier San Juan op voer tot aan het departement Rivas aan het meer van Nicaragua. Vandaar gingen ze een stukje per koets, om aan de Pacifische kust in San Juan del Sur opnieuw per boot richting de VS te trekken. De route raakte met de treinverbinding tussen oost en west in verval, al was er eventjes een opleving toen men er het interoceanische kanaal (dat nu in Panama ligt) wou graven. In de jaren '80 van de vorige eeuw (tijdens de burgeroorlog) waren er dan hevige gevechten in San Juan del Norte (jep, opnieuw van naam veranderd), waarna het helemaal platgebrand werd. De heropbouw werd tegengehouden door een orkaan. De slechte herinneringen door de oorlog liet de mensen verhuizen naar een nieuwe plaats, het huidige San Juan del Norte. Een aantal jaren geleden werd het dorpje opnieuw omgedoopt in San Juan de Nicaragua (om duidelijk te maken aan buren en vijanden van Costa Rica dat dit wel degelijk Nicaragua is), al blijft de vorige naam ook nog herkenbaar.

Tot zover de geschiedenis. Op 8 juli 2008 zaten we op een bootje dat vertrok vanuit El Castillo en dat ons 8 uren lang zou vast houden, tot we in SJDN (vergeef me de afkorting) zouden aankomen. Al begon de tocht bijna bijzonder slecht...

• We zaten al heel vroeg op de boot te wachten, onze herinnering uit Granada zat nog vers in het geheugen. Toch liep het bijna helemaal fout. Nadat onze namen genoteerd waren op de lijst, zagen we in de verte een boot opdoemen. Iets later kwam er nog een tweede, gelijkaardige aan. Op beide boten stond dat ze ons naar SJDN brachten, dus we stapten op de eerste de beste boot. Een paar minuten later kwam er echter een Spaanse toerist ons verwittigen: "Jullie zitten op de verkeerde boot, die boot vaart terug naar San Carlos, je moet de andere hebben!" Dankbaar voor zijn hulpvaardigheid en niet begrijpend om de onhulpvaardigheid van de mede-reizigers stapten we richting de andere boot. Daar zaten we dan wel op ons gemak, te wachten tot we vertrokken tot... de Spanjaard kwam met de mededeling dat het tóch de andere boot was! Wij nog efkes checken. Van de 5 mensen aan wie we het vroegen zei er 1 dat we naar San Carlos gingen, en 4 dat we naar SJDN gingen. De man die op de boot werkte bevestigde dat we naar SJDN gingen (later bleek dat de boot langs de Costa Ricaanse San Carlos passeerde en niet de Nicaraguaanse, verwarrend!). Samuel dus op naar de andere boot om de Spanjaard te verwittigen...
  Uiteindelijk zaten we op de goede boot, al hadden we het al veel eerder kunnen weten, de boot droeg het nummer 7...
• De boottocht duurde, zoals aangekondigd, veel te lang en was nogal vervelend. Het eerst prachtige landschap - hoge begroeide jungle-bomen langs een mooie brede rivier, zonder steden onderweg - verveelde na een tijdje, en er was dan nog bijna geen ruimte voor onze benen. De toch over de lange grensrivier eindigde uiteindelijk in de Caraïbische Zee/Atlantische Oceaan. De groene rivier loopt over in een baai met een natuurlijke zwarte zanddijk, waar de golven van de heerlijk geurende zee op aanspoelen. Een prachtig zicht als je het ons vraagt!
• Hoofddoel van ons bezoek was een bezoek aan het oude SJDN. Er liggen daar vier oude kerkhoven in Victoriaanse stijl, en dat was echt wel de moeite! Alleen... we moesten er eerst voor met een bootje door de gietende regen! SJDN is het natste gebied van de hemisfeer, en dat hebben we geweten! De camera liet het even afweten, de GSM weigerde om tekst te tonen, maar vooral onze kleren hadden het zwaar te verduren. Op dit eigenste moment is de schimmel van mijn schoenen aan het weken, de kleren hangen op een draad, want de geur is verschrikkelijk... Een bezoek aan de wasserette in Leon zal de oplossing zijn!

Morgen 10 juli om 5u 's ochtends keren we terug met de boot richting San Carlos. Benieuwd of dat verhalen oplevert!

groetjes,

Samuel